| AAN
TAFEL MET... PETER VAN PUYVELDE |
Een por, een kreet en ik was verkozen !
Peter Van Puyvelde: nieuwe ondervoorzitter van DCLA
Onze nieuwe ondervoorzitter is 34 jaar en professor aan de K.U.L. Hij zit nog maar vijf jaar in de atletiek.
Vóór Peter naar Leuven kwam om te studeren, reikte zijn leefwereld niet veel verder dan Temse. Peter was onderdeel geworden van de decors van de plaatselijke biljartclub. Zaterdag was biljartdag en dan jongleerde Peter met de keu van openingsuur tot sluitingsuur.
“Het gebeurt nog zelden, maar als ik een café binnenkom en er staat een biljart: dan móet ik een partijtje spelen! Ik was als jonge gast helemaal verknocht aan het groene laken. Ik oefende en oefende en ik verzamelde een kast vol bekers. Zo heb ik mijn jeugd op café doorgebracht.”
Op café… niet om te leren drinken, noch om zijn eerste liefjes op te scharrelen dus.
“De meisjes ontdekte ik pas als universiteitsstudent in Leuven. De keu was meteen vergeten. Ik stopte van de ene op de andere dag. Ik had er geen tijd meer voor.”
Peter zette zijn eerste grote liefde aan de kant. Maar geen nood. Hij had nog meer in zijn mars dan provinciaal kampioen driebanden worden. Aan de K.U.L. studeerde Peter voor burgerlijk ingenieur scheikunde. Hij slaagde met verve, doctoreerde en werd benoemd tot professor in de toegepaste rheologie en polymeerverwerking. Met zijn doctoraatstudie, over het gebruik van mengsels van polymeren, stond Peter mee aan de wieg van de plastic bierflesjes die in Oost-Europa intussen volop de plaats van de veel zwaardere glazen flesjes in de bakken aan het innemen zijn.
Sponsors
Als Peter ons straks maar geen bier uit plastieken bekers laat drinken!
Peter reageerde in maart vorig jaar op de oproep die de club deed aan vrijwilligers die sponsors wilden zoeken. Met master Jo Van Eynde vormt Peter sindsdien een zwierige tandem die langs alle mogelijke geldschieters fietst. Ze verzamelen geld voor drie projecten die op stapel staan. Te beginnen met onze kantine ‘Den Elfkamper’ waar we binnenkort zullen kunnen drinken aan 25 nieuwe tafels en op 100 extra stoelen … in plastiek!
“De oude houten tafels, stoelen en krukken die we nu in de kantine gebruiken, zijn niet versleten. Maar er zijn er te weinig van en de vierkante tafeltjes zijn onhandig om grote groepen mensen te ontvangen. We hebben daarom nieuwe besteld. Maar in de clubkas is er daarvoor weinig overschot, dus moeten we bijna al het nodige geld bij sponsors losweken. We kozen dan ook voor ‘tuinmodellen’ in kunststof, in donker DCLA-rood. Die waren vier keer zo voordelig te krijgen als de meubelen die ons clubhuis nu aankleden.”
Peter legt de nadruk op ‘ons’ omdat de club het drinkhuis heeft overgekocht van de stad Leuven en kan haar clubhuis nu helemaal naar believen runnen. Mooi. Maar tip top in orde was de kantine bij de aankoop niet.
“Alleen al de kosten voor de vernieuwing van het interieur zijn geraamd op 12.500 euro. Dat is een derde van de totale som die we bijeen willen harken.”
“Evenveel geld hebben we nodig om de prijzenpot te vullen en de affiches te drukken van de meeting voor Mon. En DCLA wil ook een nieuwe geluidsinstallatie voor het stadion aanschaffen, een derde grote brok. De vooroorlogse luidsprekers die nu in de tribunes hangen zijn kapot en voor een grote happening moeten we materiaal huren. Op termijn is het goedkoper om een geluidsinstallatie te kopen. Het zou bovendien handig zijn om ook tijdens de training bepaalde boodschappen te kunnen omroepen.”
“We maakten een showmap om de club te presenteren aan kandidaat sponsors. DCLA heeft ongeveer 1500 leden. We hebben heel wat te bieden. Maar wat dacht je ? Ze staan niet in rijen met geld te zwaaien. We bezochten al 87 mensen. 12 daarvan bestelden een reclamebord die langs de piste van de Gaston Roelants Atletiekarena zal prijken. Een succesratio van één op tien.”
Nele
Bijna 40.000 euro in totaal is een berg geld ! Als Peter en Jo in hun missie slagen, zullen ze het jaarbudget van de club ongeveer verdubbeld hebben! Als clubleden moeten wij hen koesteren.
Peter koestert op zijn beurt de toffe club die DCLA is. Hij is niet direct wat je noemt een ‘atletieker in hart en nieren’, hij begon dan ook pas vijf jaar geleden te lopen, toen hij als student in Leuven arriveerde.
Eigenlijk verzeilde Peter bij DCLA dankzij Nele Spruyte. Nele komt uit Koksijde en studeerde in Leuven psyc
hologie. Ze doctoreerde net als Peter. Nele liep Peter tegen het lijf tijdens de conditietraining voor studenten op het Sportkot en de vonken sloegen meteen over.
“Nele was een even grote atletiek-leek als ikzelf. Maar ze was sportief en ze nam mij op sleeptouw: in het bos gaan lopen, mijn eerste stratenkoersen en later de stap naar DCLA. Zonder Nele was ik niet in deze mooie club beland.”
“Mijn eerste kennismaking met de groep van trainer Michel Jordens, die ga ik nooit vergeten. Die gasten maalden op training 20 keer 400m af, ik liep er 18 mee. Ik ben er een maand stokstijf van geweest !”
In zijn jonge loopcarrière heeft Peter heel wat goede halve maratons gelopen. Dankzij de clubtrainingen verbeterde hij zijn besttijd nog tot 1 uur 14’22” (Olen) en in één maand tijd liep hij eens drie keer onder de 1 uur 15’. En, in 1999 al in Middelkerke, maakte Peter zijn debuut op de volledige maraton met een tijd van 3 uur 27’. Een jaar later in Rotterdam deed hij een hele ‘schel’ af van die tijd en dook hij onder de drie uur: 2 uur 58’.
Voorzitter
Op 14 november 2002 werden Nele en Peter de trotse ouders van hun eerste ‘spruit’ Tuur. Enkele maanden na de geboorte van Tuur werd Peter geveld door klierkoorts. Het duurde lang vooraleer hij de vermoeidheid teboven kwam en de loopvorm van Peter, die is nog altijd ver zoek. Hij heeft ook geen tijd meer om die vorm terug te vinden.
“Toen ik vorig jaar die advertentie las in de ‘Clubgeest’ waar DCLA mensen zocht die sponsors wilden zoeken dacht ik: “verdorie, ik wil toch iets doen voor de club. Het lopen vlotte nog altijd niet maar ik amuseerde mij wel in de club en daarom engageerde ik me.”
In het najaar kwam Peters bestuursloopbaan in DCLA in een stroomversnelling. In amper twee weken tijd werd hij lid van de vzw DCLA (dat is een breder orgaan rond de club waar bv. ook mensen van de stad Leuven in zetelen), lid van de raad van bestuur én lid van het dagelijks bestuur.
“Op mijn eerste vergadering met het dagelijks bestuur wilde Yvan Cauwenbergh zijn fakkel van ondervoorzitter graag aan iemand anders doorgeven, zijn job als materiaalmeester was immers al druk genoeg. Voorzitter Eddy Fraiture vroeg of er kanditaten waren om Yvan op te volgen. Op dat ogenblik gaf Michel Jordens mij een por in mijn zij en ik slaakte een ‘aach!’. Eddy interpreteerde die kreet als een ‘ja’ en vóór ik het goed fits had was ik al tot ondervoorzitter gebombardeerd.”
Peter grijnst: met pretoogjes en ingehouden als een kwajongen die een oorveeg vreest. Hij wist niet welke lading de term ondervoorzitter dekte. Maar hij heeft het snel ondervonden.
“Nee, ik heb er geen spijt van. Je probeert alle kleine praktische probleempjes in de club op te lossen. Vandaag zijn er nog veel dingen niet in orde in het nieuwe stadion. De verwarming in de toiletten bijvoorbeeld. En ik moet de structuur die voorzitter Eddy Fraiture op poten zette verder mee helpen uitbouwen. Er wordt snel over het hoofd gezien hoeveel vrijwilligers er al meewerken in de club. Eddy en zijn bestuursbende deden een prachtige job. De groei van het ledenaantal van DCLA tot 1500 leden is daar niet vreemd aan.”
“Ik ben snel drie avonden in de week in de weer voor DCLA. Op woensdagavond ben ik aanwezig tijdens de clubtraining, één avond per week trek ik naar potentiële sponsors en dan zijn er nog de vergaderingen met het dagelijks bestuur.”
Peter Van Puyvelde werkt duchtig voort aan zijn kleurrijk parcours: driebander, professor, afstandloper, papa en wie weet in de toekomst voorzitter van de glorierijkste atletiekclub uit de vaderlandse geschiedenis. Zijn bekers staan thuis op een schap uitgestald maar in hun balzaal van een woonkamer gaapt achteraan nog een leegte. Er ontbreekt nog een mooie caramboletafel. Of komt die er in ‘Den Elfkamper’ ?
Peter antwoordt niet, of toch wel, met een grijns…
Interview: Piet Desmet
©1999-2012 Daring Club Leuven Atletiek vzw | Diestsesteenweg 288B 3000 Leuven | nieuws engine: