• home
• jeugd
• u/o23
• joggers
• secretariaat
• wedstrijd
• ranglijsten
• algemene info

Daring Club Leuven Atletiek

Al een Belgisch record voor Loïc ! (Merksem, 28 maart)
Jawadde: de winter is nog niet gedaan en daar jeuken de armen van de 'lange werpers' reeds. En hoe ! Tijdens de winterwerpmeeting in Merksem keilde Loïc Lemaître zijn speer naar een schitterend Belgisch scholierenrecord : liefst 68m81 !! (jawel: twee uitroeptekens - en dat is de eerste keer dat we zoiets op deze website doen...) Loïc was reeds recordhouder met de nieuwe 700gr speer (62m82 vorig voorjaar, dus nu liefst zes meter meer !), maar met deze prestatie doet Loïc ook even goed dan het Belgisch record met de oude zweefspeer (72m56). Volgens specialisten is het verschil tussen een oude zweefspeer en de nieuwe speren, die vlugger kantelen in de lucht, immers 4 meter voor worpen rond de 70 meter. Helaas zijn er dit jaar geen internationale scholierenkampioenschappen. Met deze worp zou Loïc vorig jaar brons gehaald hebben bij de EYOF (Europese Jeugd Olympische Spelen) en zelfs 8ste - dus finalist - op het wereldkampioenschap voor scholieren. Loïc's prestatie betekent dus ook internationaal iets. Hopelijk isde nieuwe atletiekarena te Kessel-Lo snel klaar, want ons huidig werpterrein is maar 67 meter lang ...
Ook voor Jonas Van Campenhout zou die 67 meter wel eens te kort kunnen worden. Met 61m57 wierp Jonas in Merksem al zijn PR, en met enkele technische aanpassingen komen daar weldra ook wat meters bij. Uiteindelijk was de bedoeling van deze wintermeeting om eens te zien hoe het met de bijgeschaafde wintertechniek verliep in wedstrijdomstandigheden. Als je het ons vraagt: dat ziet er niet slecht uit ! De winter is nog niet gedaan en we noteerden dus al een eerste zomerclubrecord... (Info: Herman)

Jesse wordt 11de in zijn WK (Turijn, 28 maart)
In het Italiaanse Turijn werd een definitief punt gezet achter het veldloopseizoen. De universitaire wereldkampioenschappen betekenen inderdaad het definitieve einde van dat seizoen 2003-2004. Voor Jesse Stroobants een uitstekende gelegenheid om zich nog eens op zijn best te tonen na het nipt missen van de WK-selectie voor Brussel. Jesse deed het uitstekend en werd pas in de laatste honderden meters door een Spanjaard uit de top-tien gehouden. Jesse sluit zijn knap seizoen dus af met een mooie 11de plaats op internationaal niveau. Ook Liesbeth Van de Velde was er bij in Turijn. Ook voor haar was het een eerste kennismaking met dit WK. De lengte van het parkoers (bijna 7km) en van het seizoen lieten echter sporen na bij onze tweedejaarsseniore, die in Italië haar mooie wintercampagne afsloot met een 37ste plaats. Rusten is nu de boodschap... Begeleider van de nationale ploeg, Wim Wouters, mocht daags voordien al aan de start in de cross van de trainers: hij kwam er samen met zijn Zwitserse collega als eerste over de eindstreep. Voor meer informatie en resultaten: zie deze website.

Ministage Paasverlof
Van maandag 5 tot en met woensdag 07 april 2004 gaat deze stage door die bestemd is voor atletes/atleten vanaf cadet. Miniemen kunnen uitzonderlijk deelnemen met de toestemming van hun coördinator, Marc Eyckmans. We trainen twee maal per dag en zien mekaar elke morgen om 9u50 aan de ingang van het sportinstituut te Heverlee, Tervuursevest 101 Heverlee, aan de Spuye. Het middageten, ook picnic, is rond 12u00 in de Spuye of buiten als het weer dat tenminste toelaat. Voor meer info, bel liefst tussen 12u15 en 14u30 (GSM van Theo 0494/17 02 96)   of e-mail naar theo.van.moer@village.uunet.be
Programma : lichte opwarming, gepaard gaande met veel techniek:
Volgende trainers bereiden specifieke sessies voor: Bert Van der Linden en Theo Van Moer (mogelijk ook nog andere trainers). Disciplines: hoog, ver, spurt, horden en werpen.
Trainingsuren : van 10u00 tot 12u00 en van 15u00 tot 17u00.
Voorzie : reservekledij in geval van regen, evenals zwem-, douchegerief en picnic.

Werkploeg DCLA krijgt lof en bloemen voor WK-organisatie...
Onze club beleefde een geweldig WK veldlopen. Niet alleen vanwege de deelname van zes DCLA-atleten, of de uitstekende prestatie van Ridouane Es-Saadi, maar zeer zeker ook dankzij de talrijke aanwezigheid van harde en stille werkers, die onder de leiding van materiaalmeester Yvan Cauwenbergh voor een feilloze prestatie tekenden. Hoofdorganisator (en clubgenoot) Jos Van Roy was uiterst tevreden over de inzet van de DCLA-manschappen.

Bij de terugkeer naar Leuven op zondagavond, zaten er echter meer Ethiopische, Braziliaanse, Kenyaanse en Amerikaanse helpers op de bus, maar dat is een ander verhaal.

 

Ridouane toont zich aan de wereld (WK veldlopen Brussel 20-21 maart)
Zaterdag moesten de juniores meisjes de spits afbijten op een omoop die door 's nachts door regen en wind omgetoverd was in een zware brok. Sandra Schenkel knokte zich in haar eerste internationale ervaring naar een 97ste plaats, op 3'25" van de ongenaakbare Afrikaanse armada en werd daarmee de derde Belgische. "Een geweldige ervaring", aldus Sandra. "Ik wist niet wat ik hier mocht verwachten, maar heb gelopen tot het uiterste. Ik vond het goed voor mezelf, maar de anderen waren stukken beter, laat ons daarin eerlijk zijn." Sandra weet ondertussen hoe het er aan toe gaat in zo'n WK. "Een fantastische ervaring hoor. Deel uitmaken van het Belgisch team is een keileuke belevenis. Ik ben keigemotiveerd om er volgend jaar opnieuw bij te zijn !" Beste Belgische juniore in het Park van Laken werd Leuvense gastatlete Marieken Verhaeghe op de 70ste plaats, 2'27" na de winnares. "Ik ben rustig gestart, want zes kilometer is echt wel te lang voor mij. Bij het einde van de eerste ronde sloot ik aan bij Belgisch kampioene Selien De Schrijder en dat gaf me een extra kick. In de tweede ronde liep ik van Selien weg, maar wellicht iets te overmoedig, want de laatste ronde was echt loodzwaar en ik bereikte stikkapot de eindstreep. Toch heel tevreden met mijn plaats als beste Belgische !"
Daarna was het de beurt aan de korte cross mannen, die bij het startschot nog een fikse regenbui te verwerken kreeg. Ridouane Es-Saadi had het al lang aangekondigd: "In Brussel wil ik me tonen."  Ridouane hield woord, en hoe ! Menig toeschouwer trok grote ogen toen hij in derde positie plaatsnam bij de openingsklim. De verbazing werd nog groter toen onze clubgenoot zelf de leiding overnam van Koning Kenenisa Bekele ! En de verbazing bleef duren, want de kleine Belg was halfweg nog steeds in't gezelschap van 's werelds besten. Elkeen verwachtte een flinke pandoering in de tweede ronde, maar op uitzondering van de klim naar de top van het park, hield Ridouane flink stand en moest in de slotsprint nog twee Qatari's laten voorgaan, maar dat alles op amper 35 seconden van 's werelds beste en als 24ste in de wereldhiërarchie ! "Ik wilde bij de beste Europese toppers uitkomen, en dat is me aardig gelukt, want slechts drie Europeanen - en heus niet van de minsten - liepen me enkele seconden vooraf. Natuurlijk wist ik toen ook wel dat de mensen me achteraf zouden komen vertellen hoe ik mijn koers beter had moeten lopen om nog enkele plaatsjes te winnen, maar diezelfde mensen zouden me ook een te afwachtende houding komen verwijten als ik het voorzichtiger had aangepakt. Dat deden zij vroeger trouwens ook al, als ik rekende op mijn snel eindschot. Maar dit is een WK en voor alle duidelijkheid: ik liep makkelijk mee en forceerde me op geen enkel moment. Toen de Ethiopiërs bij het ingaan van de tweede ronde een tandje bijstaken, kreeg ik het moeilijk, maar dat is nogal logisch. Boven in het park vond ik het juiste ritme terug en kon ik behoorlijk standhouden tussen de wereldtoppers. Ik kan me nu al vijf maanden als prof toeleggen op mijn sport en begin daarvan stilaan de eerste voordelen te plukken. Harder trainen en meer rusten is de boodschap, en dat heb ik er voor over. Natuurlijk zijn de Afrikaanse hooglanders een klasse apart, maar ik hoef me niet zomaar bij dat meesterschap neer te leggen. In deze omstandigheden ben ik uiterst tevreden met mijn 24ste plaats." Het rijtje wereldtoppers dat Ridouane zaterdag in Brussel voorbleef, is heel lang. Slechts één voorbeeld: dubbele wereldkampioen korte cross (1998 en 2000) John Kibowen uit Kenya finishte als 32ste...
Corinne Debaets sloot in de lange cross over 8 kilometer de eerste dag af. In het zog van de vier andere Belgische meisjes schoof onze veterane mee over het zware veld. Uiteraard niet in de spits, maar in de tweede wedstrijdhelft kon ze toch enkele concurrenten remonteren en kwam ze als 76ste over de eindstreep. "Meer mag ik niet verwachten. Vooral dit parcours, met veel modder en zware hellingen, is mijn ding niet. Daarom vind ik mijn optreden zeker niet tegenvallen. Ik geef 3'32" toe op de absolute wereldtop, en dat is veruit mijn beste resultaat van de vijf WK's die ik de afgelopen jaren heb meegedaan. Vijf jaar geleden, in het zomerse Vilamoura en over een omloop die mij veel beter lag, keek ik nog tegen een achterstand van vijf minuten aan..."
Zondag bestond de Belgische ploeg van de korte cross vrouwen voor de helft uit DCLA-meisjes. Het zonnetje deed verdienstelijke pogingen om door te breken en de regen bleef uit. Toch inspireerde dat ons drietal niet tot een goede start, want zowel Sigrid als Veerle en Liesbeth bengelden achteraan de hele grote kopgroep die er een moordend tempo op nahield. Veerle Van linden herpakte zich vrij snel en trok ijverig op zoek naar de meisjes voor zich. Na één ronde kwam Veerle als 77ste voor de tribune door en haar inhaaltocht eindigde met een furieuze sprint voor de Prinselijke tribune op een hele knappe 51ste plaats, op 1'19" van het goud. "Na 400m realiseerde ik me: 'Veerle, nu ben je toch wel héél traag gestart' en dan begon ik aan een lange inhaalbeweging. Mijn benen voelden echt goed aan en ik was zelfs een beetje bang om te vroeg aan mijn eindsprint te beginnen; schrik om nog voor de streep plat te vallen. Maar die tweede ronde ging super. In die laatste rechte lijn liep ik ook nog voorbij Véronique Collard en werd zo de tweede Belgische. Niet dat dat zoveel belang heeft, maar mijn algemeen gevoel van dit WK, op amper 9 seconden van Fatiha Baouf, was echt wel stoer !"  Een eindje achter Veerle, beleefden Liesbeth Van de Velde en Sigrid Vanden Bempt niet hun beste competitie. Liesbeth moest zelfs als eerste het hele peloton laten gaan en knokte met de moed der wanhoop terug. "Natuurlijk kan ik niet tevreden zijn. Het tempo lag gewoon te hoog. Wat ik ook probeerde, langer aanklampen dat ging niet. Ik heb me dan geconcentreerd op de afvallers en kon zo nog enkele plaatsjes oprukken. 81ste halfkoers in het gezelschap van Sigrid en 74ste aan de eindstreep, nadat ik nog een Japanse en Italiaanse in de sprint kon vloeren. Maar 26 seconden na Veerle, dat is niet goed en daar mag ik niet tevreden mee zijn. Och ja, ik weet het wel: ik ben pas tweedejaarsseniore en heb al twee keer kunnen meedoen aan dit absoluut hoogtepunt van het wereldveldlopen. Er is weer een streepje ervaring bijgekomen, maar vooral de wetenschap dat ik nog meer en harder zal moeten trainen !" Sigrid had wat langer kunnen aanpikken in de hoofdmacht, maar toen zij even verder moest loslaten en voorbijgestoken werd door Liesbeth, was het duidelijk dat ook zij niet aan haar beste opdracht van het seizoen bezig was. Sigrid eindigde 13 seconden na Liesbeth op de 79ste plaats. "Dit is het einde van de winter. Eindelijk: laat de zomer maar beginnen, in mijn hoofd is het trouwens al een tijdje zomer. Ik had best nog wat langer op dit tempo kunnen doorgaan, maar sneller lopen ? Nee, dat ging niet. De combinatie van tempo en afstand klikt niet. De trainingen gaan goed op de piste, maar in de cross wilde het ook vandaag niet lukken. Ik denk dat het combineren van zomer en winter voor mij momenteel een te moeilijke opdracht is."

En zo zat het wereldkampioenschap te Brussel er op voor onze clubgenoten. Nog niet voor de helpers van Yvan Cauwenbergh: die moesten nog enkele uurtjes de handen uit de mouwen steken om parkoers en atletentent te ontmantelen. En dat ging ontzettend vlug, wat je kan navragen bij enkele begeleiders van de Belgische ploeg, die - nog voor ze het goed beseften - in een lege tent zonder meubilair stonden te wachten op hun seniores mannen die nog aan't uitlopen waren...
De volledige resultaten en nieuwsberichtgeving over dit WK, kan je op deze IAAF-website terugvinden.

Nummer 16 voor Corinne (Flémalle, 14 maart)
Maart is de maand van de kampioenschappen. Dat hoeven we Corinne Debaets al enkele jaren niet meer te vertellen: WK militairen, BK seniores, BK masters en WK seniores, het is al enkele jaren hetzelfde stramien. Nu was Corinne dus toe aan het derde stationnetje van deze maand. In Flémalle moest zij als 40-jarige ook tegen de W35-vrouwen mee in't veld. Op een selectieve omloop en over een afstand van 5000m, zocht Corinne al heel snel alleen haar weg naar een 16de nationale mastertitel, haar eerste in de W40 en haar 5de veldloopkroon. Nochtans was de tegenstand niet minnetjes: liefst 40 seconden later kwam Nathalie Loubele als 2de over de streep en pakte zo de W35-titel ten nadele van Anja Buysse (één dag na haar 35ste verjaardag) en Els Van Coillie. Dat trio vertolkte vorige zondag in Oostende ook in de korte cross nog een uitstekende rol. De voorsprong van Corinne op de tweede W40 - Ann Demasières - was immens: op 8 seconden na, liefst drie minuten... Niemand schraapte die namiddag in zijn/haar reeks op de bovenrand van de Maasvallei meer bonus bij elkaar. Corinne was niet alleen in die W40-koers: Anita Enis leverde een knappe koers af en finishte net binnen de top tien ! In de jongste categorie was ook Myriam Vanhorebeek nog aan de slag. Zij beende 40 seconden voorsprong op Anita bij elkaar en kwam daarmee als 14de van de W35 over de eindstreep. Voordien waren de masters W45+ aan de slag voor hun kampioenschap over een afstand van 4500m. Roos Hermans liet zich er niet onbetuigd en knokte zich ook net binnen de top tien; slechts één Vlaams-Brabantse ging er Roos vooraf. Vier DCLA-masters vrouwen en allen binnen de top 15: een mooie balans !
In de hoofdreeks bij de mannen - M40 over 7900m - werd Johan Verdeyen onze beste vertegenwoordiger. Net als schoonzus Myriam finishte Johan als 14de en die plaats mag, gezien de concurrentie, als prima geevalueerd worden. Om u een idee te geven van de concurrentie: Ivo Claes werd aangezien als één van de podiumkandidaten, maar finishte als 7de, exact één minuut voor Johan... Thierry Huberland had er enkele drukke werkweken opzitten en kon onvoldoende voorbereid aan de start verschijnen. Dat verklaart zijn 22ste plaats. Freddy Cornillie was onze enige vertegenwoordiger bij de M45 (6900m), waar hij als 50ste over de finish liep. De M50-ers waren aan de slag in dezelfde koers: Willy Sempels maakte hier als 21ste een goede beurt. Hij had 1'38" minder tijd nodig dan Freddy. Ook een pluim voor trainer Miel Verhulpen op een 34ste plaats: amper 21 seconden na Freddy en meteen een voorbeeld voor de andere DCLA-masters die voorlopig nog niet de competitiestap hebben gezet. Pechprijs gaat uiteraard naar René Francis, torenhoog favoriet bij de M70+, maar geveld door ziekte niet aanwezig in Flémalle.

 

Ga naar winter 2003 (deel 5)
Terug naar home-page

 

 

• 
• 
•