En dan was er Brussel ! (28 mei)
Met meer dan 50 joggers werd er in Brussel gestart onder omstandigheden die geen goede tijden lieten verwachten. Achteraf bleek toch alles wel mee te vallen en de meeste reacties beginnen binnen te lopen. Schitterend gedaan voor de joggers. Als we kijken naar de resultaten binnen de leeftijdscategorieën, zien we Wim Platteborze naar een 7de plaats lopen (2 plaatsen beter dan vorig jaar) terwijl Philippe Munchez er met zijn 1u25 een 21ste plaats uit 700 behaalde. Iets verder komen we bij Jan Schepers en Jeroen Van Nieuwenhove die in hun categorie naar een 30ste en 31ste plaats liepen, zij vormden de exponent van "de meute" joggers die soms met de hele familie (zie foto) kwamen lopen. Ook de supporters - zoals Chris - waren er om jassen, zakjes en flesjes aan te nemen en om lopers proberen te verrassen (nietwaar Ann-Sophie ?).
Kortom (weer) een groot succes, en met dit aantal deelnames schieten we nu reeds voorbij het eindtotaal van vorig jaar, en we zitten nog maar net over de helft van het atletiekjaar...

Na Rotterdam en Parijs, nu London ! (17 april)
Na Parijs was Londen aan de beurt. Vorige dinsdag was iedereen optimistisch gestemd want het weerbericht gaf zo'n 12°C en lichte regen. Maar de naam van het hotel - Strand Palace - had reeds voor enige argwaan kunnen zorgen.
Het werd inderdaad een spetterend zonnige dag, niet onmiddellijk hetgeen marathonlopers wensen, met zo'n 30°C in de zon in de Docklands. Maar het was ook één groot feest met meer dan 46.000 ingeschrevenen. Het was een ongelooflijke massa aan de start in Greenwich Park.
Het onafscheidelijke trio Mieke, Chris en Linda kwam relatief fris binnen en heeft zijn eerste 42-km schitterend afgewerkt (Mieke: 5u37'54", Chris: 5u15'26" en Linda die 2 pit-stops nodig had die iets meer tijd in beslag namen dan die van Radcliffe: 5u07'25").
Het trio daarvoor was minder zon-bestendig en had hier en daar harde noten te kraken in de tweede helft, maar overleefde het eveneens (Rita: 4u26'57", Lies: 4u03'16" en Ronny 3u46'44").
De organisatie was prima, en de kandidatuur van Londen voor de Olympische Spelen van 2012 verdient zeker de voorkeur op die van Parijs. De organisatie en vooral het fantastisch sportieve Londense publiek (terug zo'n miljoen toeschouwers) verdient het.


DCLA-joggers lopen de marathons van Rotterdam en Parijs (10 april)
Op 10 April stonden heelwat DCLA joggers aan de start te Parijs. En ook in de uitslag van Rotterdam vinden we een aangename verrassing.
"Paris": Rond 8h30 stonden de 10 DCLA'ers ietwat nerveus in hun startbox onder de "Arc de Triomphe". Maar enkele uren later hadden ze allemaal hun reden om tevreden te zijn. Allemaal of HUN EERSTE VOLTOOID of EEN NIEUW PR ! Bea liep voor een goed doel, en dan is het uitermate vervelend om de laatste week ziek te worden. Maar ze startte, toonde al haar wilskracht, en aan de zijde van Carina en Walter haalde ze het het, "so they did it all together". (Walter: 5u22'05"; Bea: 5u13'01" en Carina 5u12'16").
Ietwat verderop waren terug een paar DCLA'ers een onderonsje bezig. Lien eindigde in 4u45'04" en voor haar waren Jos en Andrea hun familieduel aan het uitvechten (Jos: 4u41'50" en Andrea: 4u40'18"). Iets daarvoor huppelde onze eeuwig jonge 63-jarige Bart naar 4u34'48".
Dirk zat nog iets meer naar voor, en zijn tijden worden - zoals de wijn - alsmaar beter. Elk wijnjaar zorgt voor een verbetering van zo'n 10 minuten en vandaag stopte de klok op 4u17'24". De Kenyanen zijn bij deze gewaarschuwd.
En vooraan zaten ons jonge veulens. Mieke had niet goed geslapen de nachten ervoor (Lieven !), maar volbracht haar eerste marathon in 3u53'19"!
En dan was er onze Lieven die dacht de Kenyanen te kloppen op Leffe, maar besliste om toch maar een verstandige koers te lopen. En na wat spierkwaaltjes in de laatste weken ging de vorige besttijd er toch maar aan na 3u21'54".
Maar we hebben nog niet gedaan. Een extra dankje gaat naar Anton - geveld door koorts in de laatse week - en zijn vrouw Cobi die de ganse marathon gevolgd hebben, en iedereen naar de meet hebben geroepen ! En tenslotte de 4 vrouwelijke DCLA musketiers die op zaterdagavond opdoken, en op menig punt hun collega's hebben vooruit geschreeuwd. Thanks !

En dan Rotterdam: Andre - ouwe "rakker", had de voorbije week alle kweddelen die we van topatleten gewoon zijn - maar loopt in (Hollands) weer en wind zomaar efkens 3u45'05". Vorig PR naar de prullebak.
Volgende week is er Londen en nadien staan er nog wat DCLA'ers aan de start van de Maasmarathon. Nadien schakelen onze reporters over naar Averbode en Brussel.
CUNextWk (in Greenwich Park - voor de Londenaars)


Joggen in Heverlee
Nu ‘het winteruur is vergangen’ lengen de dagen met een reuzesprong!
Vanaf woensdag 30 maart lopen we dan ook weer op de mooie paden van de ons omringende bossen. Die dag nemen we ook terug onze intrek in onze vertrouwde kleedkamers op het Leuvens Sportcentrum: we hebben dezelfde kleedruimtes als vroeger dus op het eerste verdiep.
Meelopen? Er zijn 2 mogelijkheden: ofwel vertrek je om 18 uur stipt mee aan de kleedkamers ofwel kom je om 18u15 naar de ingang van het bos in de Herendreef. Na een korte info lopen we dan, om 18u20 stipt, verdeeld in groepjes naargelang ‘ieders’ kunnen het bos in.
José Goossens, trainster groep Heverlee; jose.goossens@pandora.be


De marathon van Parijs voor het goede doel
Lees hier hoe het sponsor-avontuur van Bea in Parijs afliep PDF-bestand)...
Na een intensieve training tref ik Bea en haar man Rik Nackaerts in de kantine voor een babbel. Ik heb het met hen over hun ambitieuze plannen een heel eind hiervandaan.
Bea traint al geruime tijd onder begeleiding van Lien Haesaert en bindt op 10 april de veters aan voor de marathon van Parijs. Om die op zich al bewonderenswaardige prestatie extra kleur te geven, zal ze zich laten sponsoren. De opbrengst gaat naar de Stichting Humanitaire Hulp Gambia, een vzw waar ze zich samen met haar man en nog twee vrienden volledig voor inzet.
De stichting Humanitaire Hulp Gambia bestaat zowel in Nederland als in België. Hoe kwamen jullie in België op de idee om Nederland te volgen in deze actie?
Rik: Dat gebeurde eerder toevallig. Een vriendin van ons, Mieke Florquin, reisde met haar gezin af naar Gambia en werd meteen verliefd op het kleine land in Afrika. Zij is zelf heel sociaalvoelend en wilde actie ondernemen. We werken heel nauw samen met de stichting in Nederland. Onze organisatie is erop gericht projecten in Gambia financieel te steunen. Zo wordt het geld dat via verschillende activiteiten wordt verzameld, samengelegd en trekken we samen jaarlijks naar daar. Je moet de stichting echt niet groot zien. Zowel in België als in Nederland bestaat het bestuur uit een viertal personen. Dit zorgt voor een optimale samenwerking.

Ik lees in jullie folder dat jullie hoofdzakelijk onderwijsprojecten steunen. Is daar een bepaalde reden voor ?
Bea: De man die nu directeur is van de school die we gesteund hebben, sprak ons zelf aan met de vraag om onderwijs te financieren. Hij was zelf analfabeet en kon dus als geen ander het belang van degelijk onderricht onderstrepen.
Rik: We sponsoren eigenlijk alleen lagere scholen. Op die manier kunnen we meer kinderen bereiken dan bijvoorbeeld bij hogere studies. Bovendien is het analfabetisme in Gambia niet te onderschatten. Leren lezen en schrijven is voor de plaatselijke bevolking zeer belangrijk vandaar onze bewuste keuze om klaslokalen te laten bouwen en materiaal te voorzien.

Rond zulke organisaties bestaat altijd enig scepticisme. De wildste verhalen doen de ronde over geld dat in de zakken verdwijnt en meer van dat. Hoe reageren jullie daarop ?
Bea: Eerlijk gezegd hebben we dat zelf nog niet ondervonden. Iedereen is altijd heel enthousiast. Toen mijn zus haar huwelijksverjaardag vierde, werd in plaats van de traditionele kadootjes, gevraagd om de stichting te sponsoren. Dat was heel fijn. Ook hier in de club is de steun echt hartverwarmend.
Rik: De grote troef van onze organisatie is dat we zelf het geld cash naar Gambia brengen. Daar wordt het dan op de rekening van de stichting gestort. Op die manier zijn wij én de mensen die ons steunen zeker dat elke eurocent goed terecht komt. Daar komt nog bij dat wij vrijwilligers zijn en de jaarlijkse afreis dus op eigen kosten is. We brengen ook elk jaar een nieuwsbrief uit met de zaken die we verwezenlijkt hebben en momenteel zijn we aan het werken om ook via het web informatie beschikbaar te stellen.

Hoe verloopt het dan concreet wanneer het geld in Gambia op de bank wordt gezet ? Werken jullie samen met de plaatselijke bevolking ?
Rik: Wanneer we bijvoorbeeld een klaslokaal willen oprichten, geven we het geld dat nodig is om x-aantal cementzakken aan te kopen. De effectieve bouw gebeurt door de mensen zelf We verkiezen deze manier van werken omdat je én zorgt voor een nieuw lokaal door financieel bij te springen én je geeft de mensen zelf werk. Dat heb je niet wanneer je hier in België nieuwe spullen koopt en naar Gambia transporteert.

Jullie hebben al verschillende projecten verwezenlijkt: een keuken, waterput en omheining in de school van Bakadaji, voedselprojecten, het zorgen voor lesmateriaal en meubilair, enzovoort.. Zijn er nog nieuwe plannen ?
Rik: We zijn altijd voorzichtig in het ondernemen van nieuwe dingen. Het is veel belangrijker dat we een zekere continuïteit binnen bestaande projecten kunnen behouden. Je kunt moeilijk een school oprichten en het jaar daarna de financiële steun halt toeroepen om iets nieuw te beginnen. Er zijn echter wel plannen om een medical house op te richten in Bakadaji. De medische zorg staat hier immers nog in haar kinderschoenen. Kinderen sterven hier door ziektes waarvoor wij in België de remedie kennen. Dat is pijnlijk. Op dit moment is Mieke zelf in Gambia om ervoor te zorgen dat we het statuut van NGO krijgen. Zo kunnen we mensen die een gift doen een fiscaal attest overhandigen. Alles is nu natuurlijk eerst gericht op Bea’s marathon.
Bea: Het is zo dat je me een aantal kilometers of de hele marathon kan sponsoren. Je vermenigvuldigt een zelfgekozen bedrag- bijvoorbeeld heel symbolisch 42 cent- met het aantal kilometers dat je me wil steunen. Wanneer de uitslag dan bekend is, wordt het bedrag overgemaakt op het rekeningnummer: 853-0718804-66.

Ik ben er van overtuigd dat het Bea zal lukken op 10 april. Op dit moment staat de teller op 877,96€ maar het zou voor Bea en Rik een enorme steun in de rug zijn, mocht de kaap van 1000€ overschreden worden. Dus ben je geïnteresseerd en wil je Bea graag sponsoren of gewoon een bedrag overmaken, twijfel dan niet en stort op het bovenvernoemd rekeningnummer. De stichting Humanitaire Hulp Gambia heeft ook een kinderproject, waarbij je een kind uit Gambia voor 75€ per jaar kan steunen. Verdere informatie kan je bekomen door te mailen naar hendrik.nackaerts@chello.be


Dan rest me enkel nog Bea (en natuurlijk ook de anderen die Parijs zullen lopen) heel veel succes te wensen in Parijs ! (Lies Haesaert)

©1999-2012 Daring Club Leuven Atletiek vzw | Diestsesteenweg 288B 3000 Leuven | nieuws engine: Plant A Flag bvba | top

Alle foto's en teksten op deze site zijn auteursrechtelijk beschermd. Publiceren kan alleen mits toelating van de respectievelijke auteur.
Contacteer de webbeheerders of .